ใกล้วาเลนไทน์แล้ว ปีนี้คงเป็นวาเลนไทน์ที่เหงาที่สุดสำหรับนิ่ม พูดแล้วก็เศร้าเนอะ คงได้แต่แอบดูคู่อื่นๆ เค้าจู๋จี๋ สวีตหวานกัน ให้อิจฉาเล่นๆ อย่างเดียว

นิ่มมีความในใจอยากจะบอกคนๆ หนึ่ง มากมายเลยนะ แต่คงไม่มีโอกาสแล้วล่ะ เพราะตอนนี้เราไม่ได้คุยกันเลย แต่นิ่มก็อยากให้เค้าได้รู้อะไรบางอย่าง

สักวันหนึ่งที่แกอยากร้องไห้

โทรมา...
ฉันสัญญาไม่ได้
ว่าจะทำให้แกหัวเราะ
แต่ฉันจะร้องไห้ไปกับแก

สักวันหนึ่งที่แกรู้สึกอยากจะวิ่งหนีจากทุกสิ่ง
ไม่ต้องกลัวที่จะโทรหาฉัน
ฉันไม่สัญญาว่าจะขอให้แกหยุด
แต่ฉันจะวิ่งไปกับแก

สักวันหนึ่งที่แกรู้สึกไม่อยากจะฟังคำพูดของใคร
โทรหาฉัน...
ฉันสัญญาว่าจะอยู่กับแก
และฉันสัญญาว่าจะไม่พูดอะไร

แต่ถ้าวันหนึ่งแกโทรมา แต่ไม่มีใครรับสาย

(ฉันคิดว่าคงไม่มีวันนั้นหรอก เพราะฉันรอแกมาตลอด)
รีบมาหาฉัน
เพราะฉันอาจต้องการแกเพราะฉันไม่เคยปฏิเสธแก

ขอโทษ...
ถ้าฉันทำให้แกรู้สึกแย่หรือเสียใจ
ขอโทษ
ถ้าฉันเคยทำให้แกผิดหวัง

ฉันรักแกนะ...
อย่าลืมเรื่องนี้ล่ะ! ไม่ว่าจะในเวลาที่สุขหรือเศร้า
ฉันจะอยู่ที่นี่เพื่อแก

ขอโทษ...
สำหรับความผิดทุกอย่างที่ฉันได้ทำไป
ฉันเขียนนี่ขึ้นมาเพื่อ ...
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้

ถ้าฉันไม่มีโอกาสได้บอกลา
หรือกอดแกอีกซักครั้ง

ถ้าฉันไม่มีโอกาสได้พูด ขอโทษ หรือ รัก

ฉันรักแกเสมอนะ

ฉันดีใจนะ ที่เวลาแกเสียใจแกโทรมาหาฉัน ระบายกับฉัน แต่ฉันก็แอบน้อยใจเหมือนกันที่เวลาแกมีความสุข แกอยู่กับคนอื่น แต่ ไม่เป็นไร ฉันยินดีที่จะให้มันเป็นอย่างนี้อยู่แล้วล่ะ

ฉันยินดีที่จะรอรับโทรศัพท์ที่แกโทรมาระบายเรื่องต่างๆ กับฉัน ยินดีที่จะรับโทรศัพท์ที่แกโทรมา เพื่อหาคนอื่น เพราะนั่นมันหมายความว่า แกยังไม่ลืมฉัน

ฉันรักแก

ปล.à เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานิ่มไปร่วมงาน Bye Nior รุ่นพี่ ปี 4 มา สนุกมากๆ รู้สึกว่าถ้าไม่ได้ไปคงเสียใจมากๆ งานปีนี้ใช้conceptวันวานยังหวานอยู่ โอ้โห แต่ละคน ไม่ยอมกันเลย มีรูปมาให้ดูด้วยแหละ

ชื่องาน "Bye Bye Senior Soc Work 45"

การแสดงของเพื่อนๆ ปี 1

สีสันของงาน

พี่ปี 2

ป้าหนุ่ม ประธานชั้นปี 1

พี่อั๋น กับ ความพยายามที่หนักหน่วง

(สาว <หรือเปล่า?> ชุดลายดอกสีเขียวนี้คือ น้องอะตอมบอม ดินมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เชียวนะเนี่ย

สองสาว Work...K !!

สี่สาวสวย(หรือเปล่า)

(กั๊กกี้(ดาวคณะ) ยัยนุ่มนิ่ม อุ๋มอิ๋ม และเมย์)